UBEZPIECZENIA SPOŁECZNE

Zasiłek macierzyński.

2009-08-27T00:51:00.001-07:00

Zasiłek macierzyński jako świadczenie przysługujące ubezpieczonemu na podstawie przepisów ustawy z dnia 25.06.1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

Zasiłek macierzyński przysługuje ubezpieczonej, która w okresie ubezpieczenia chorobowego albo w okresie urlopu wychowawczego:

1) urodziła dziecko,

2) przyjęła dziecko w wieku do 1 roku na wychowanie i wystąpiła do sądu opiekuńczego w sprawie jego przysposobienia. Przepis ten stosuje się odpowiednio do ubezpieczonego.

3) przyjęła dziecko w wieku do 1 roku na wychowanie w ramach rodziny zastępczej, z wyjątkiem rodziny zastępczej pełniącej zadania pogotowia rodzinnego. Przepis ten stosuje się odpowiednio do ubezpieczonego.

W przypadku gdy prawo do zasiłku macierzyńskiego powstało w okresie urlopu wychowawczego, zasiłek macierzyński przysługuje za okres odpowiadający części urlopu macierzyńskiego, która przypada po porodzie.

Ponadto w razie śmierci ubezpieczonej lub porzucenia przez nią dziecka zasiłek przysługuje także ubezpieczonemu - ojcu dziecka lub innemu ubezpieczonemu, jeżeli przerwą zatrudnienie lub inną działalność zarobkową w celu sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem.

Zasiłek macierzyński z tytułu urodzenia dziecka przysługuje przez okres ustalony przepisami Kodeksu Pracy jako okres urlopu macierzyńskiego lub urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego.

Wysokość zasiłku macierzyńskiego wynosi 100% podstawy jego wymiaru. Podstawę wymiaru zasiłku macierzyńskiego ustala się na takich samych zasadach jak podstawę wymiaru zasiłku chorobowego.

Zasiłek macierzyński przysługuje również po ustaniu ubezpieczenia chorobowego jeżeli ubezpieczenie to ustało w okresie ciąży 1) wskutek upadłości lub likwidacji pracodawcy, 2) naruszeniem prawa stwierdzonym prawomocnym orzeczeniem sądu.

Ubezpieczonej będącej pracownica, z którą rozwiązano stosunek pracy w okresie ciąży z powodu likwidacji lub upadłości pracodawcy i nie zapewniono innego zatrudnienia przysługuje do dnia porodu zasiłek w wysokości zasiłku macierzyński.

W przypadku przedłużenia umowy o pracę z pracownicą w ciąży do dnia porodu – zasiłek macierzyński przysługuje po ustaniu ubezpieczenia.

Zasiłek macierzyński nie przysługuje(analogiczne stosowanie przepisów o zasiłku chorobowym):

Za okresy, w których ubezpieczony na podstawie przepisów o wynagradzaniu, zachowuje prawo do wynagrodzenia. Okresy te wlicza się do okresu zasiłkowego,

za okres urlopu bezpłatnego, tymczasowego aresztowania, odbywania kary pozbawienia wolności.

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
Usługi księgowe, kadry i płace

ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Zasiłek chorobowy

2009-08-27T00:50:00.001-07:00

Zasiłek chorobowy jako świadczenie przysługujące ubezpieczonemu, którego niezdolność do pracy spowodowana została wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową na podstawie przepisów ustawy z dnia 30.10.2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.

Zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego przysługuje ubezpieczonemu, którego niezdolność do pracy spowodowana została wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową w wymiarze 182 dni niezależnie od okresu podlegania ubezpieczeniu, od pierwszego dnia niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową (nie ma tzw. "okresu wyczekiwania", jak w przypadku zasiłku chorobowego wypłacanego z ubezpieczenia chorobowego. Pracownikom prawo do zasiłku chorobowego wypłacanego z ubezpieczenia chorobowego przysługuje bowiem dopiero za czas niezdolności do pracy trwającej łącznie dłużej niż 33 dni), ale nie przysługuje za okresy niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem lub choroba zawodową, za które ubezpieczony na podstawie odrębnych przepisów zachowuje prawo do wynagrodzenia, uposażenia, stypendium. Zasiłek chorobowy wynosi 100% podstawy wymiaru, tzn. kwoty będącej podstawą wymiaru na ubezpieczenie wypadkowe (która dla ubezpieczonych będących pracownikami stanowi otrzymywane wynagrodzenie) Prawo do zasiłku ustala oraz zasiłek ten wypłaca : 1) płatnik składek jeżeli jest zobowiązany do ustalania prawa do zasiłków w razie choroby i macierzyństwa i ich wypłaty; 2) ZUS w pozostałych przypadkach.

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
Usługi księgowe, kadry i płace

ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Zasiłek wyrównawczy, dodatek pielęgnacyjny, koszty leczenia

2009-08-27T00:47:00.001-07:00

Zasiłek wyrównawczy - przysługuje ubezpieczonemu będącemu pracownikiem, którego wynagrodzenie uległo obniżeniu wskutek stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Zasiłek wyrównawczy przysługuje ubezpieczonemu będącemu pracownikiem ze zmniejszoną sprawnością do pracy, wykonującemu pracę: Zasiłek
jest uregulowany w ustawie o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. 05.31.267).

w zakładowym lub między zakładowym ośrodku rehabilitacji zawodowej, u pracodawcy na wyodrębnionym stanowisku pracy, dostosowanym do potrzeb adaptacji lub przyuczenia do określonej pracy

jeżeli jego miesięczne osiągane podczas rehabilitacji wynagrodzenie jest niższe od przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia.

Zasiłek wyrównawczy stanowi różnicę między przeciętnym miesięcznym wynagrodzeniem ustalonym według zasad obowiązujących przy obliczaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego, a miesięcznym wynagrodzeniem osiągniętym za pracę w warunkach rehabilitacji zawodowej.

O potrzebie przeprowadzenia rehabilitacji zawodowej orzeka wojewódzki ośrodek medycyny pracy lub lekarz orzecznik ZUS.

Zasiłek wyrównawczy przysługuje przez okres rehabilitacji.

Prawo do zasiłku wyrównawczego ustaje:

1) z dniem zakończenia rehabilitacji zawodowej i przesunięcia do innej pracy, nie później jednak niż po 24 miesiącach od dnia, w którym ubezpieczony będący pracownikiem podjął rehabilitację,

2) jeżeli z uwagi na stan zdrowia ubezpieczonego będącego pracownikiem rehabilitacja zawodowa stała się niecelowa.

Zasiłek wyrównawczy nie przysługuje ubezpieczonemu będącemu pracownikiem, uprawnionemu do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy.

Dodatek pielęgnacyjny – przysługuje na zasadach i w wysokości określonej w ustawie o emeryturach i rentach z FUS. Dodatek pielęgnacyjny przysługuje osobie uprawnionej do emerytury lub renty, jeżeli osoba ta została uznana za całkowicie niezdolną do pracy oraz do samodzielnej egzystencji albo ukończyła 75 lat życia, z tym że osobie uprawnionej do emerytury lub renty przebywającej w domu pomocy społecznej, w zakładzie opiekuńczo-leczniczym lub w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym dodatek pielęgnacyjny nie przysługuje, chyba że przebywa poza tą placówką przez okres dłuższy niż 2 tygodnie w miesiącu.

Obecnie dodatek pielęgnacyjny wynosi 153,19 zł miesięcznie.

Pokrycie kosztów leczenia z zakresu stomatologii i szczepień ochronnych (o ile nie są refundowane na podstawie odrębnych przepisów), na które ubezpieczony został skierowany przez lekarza orzecznika na wniosek lekarza prowadzącego oraz zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne w zakresie określonym ustawą.

Koszty pokrywane są ze środków funduszu wypadkowego tj. funduszu wyodrębnionego w ramach FUS, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych. Świadczenia z zakresu stomatologii i szczepień ochronnych oraz zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne realizowane są przez placówki medyczne wybrane przez ZUS.

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Zasiłek wyrównawczy

2009-08-27T00:44:00.001-07:00

Zasiłek wyrównawczy przysługuje ubezpieczonemu będącemu pracownikiem ze zmniejszoną sprawnością do pracy, wykonującemu pracę:

1) w zakładowym lub między zakładowym ośrodku rehabilitacji zawodowej,

2) u pracodawcy na wyodrębnionym stanowisku pracy, dostosowanym do potrzeb adaptacji lub przyuczenia do określonej pracy

jeżeli jego miesięczne osiągane podczas rehabilitacji wynagrodzenie jest niższe od przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia.

Zasiłek wyrównawczy stanowi różnicę między przeciętnym miesięcznym wynagrodzeniem ustalonym według zasad obowiązujących przy obliczaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego, a miesięcznym wynagrodzeniem osiągniętym za pracę w warunkach rehabilitacji zawodowej.

O potrzebie przeprowadzenia rehabilitacji zawodowej orzeka wojewódzki ośrodek medycyny pracy lub lekarz orzecznik ZUS.

Zasiłek wyrównawczy przysługuje przez okres rehabilitacji.

Prawo do zasiłku wyrównawczego ustaje:

2) jeżeli z uwagi na stan zdrowia ubezpieczonego będącego pracownikiem rehabilitacja zawodowa stała się niecelowa.

Zasiłek wyrównawczy nie przysługuje ubezpieczonemu będącemu pracownikiem, uprawnionemu do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy.

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Zasiłek opiekuńczy

2009-08-27T00:40:00.001-07:00

Zasiłek opiekuńczy przysługuje ubezpieczonemu podlegającemu obowiązkowo ubezpieczeniu chorobowemu zwolnionemu od wykonywania pracy z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki nad:

1. dzieckiem w wieku do ukończenia 8 lat w przypadku:

a) nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, przedszkola lub szkoły, do których dziecko uczęszcza,

b) porodu lub choroby małżonka ubezpieczonego, stale opiekującego się dzieckiem, jeżeli poród lub choroba uniemożliwia temu małżonkowi sprawowanie opieki,

c) pobytu małżonka ubezpieczonego, stale opiekującego się dzieckiem, w stacjonarnym zakładzie opieki zdrowotnej,

2. chorym dzieckiem w wieku do ukończenia 14 lat,

3. innym chorym członkiem rodziny (małżonek rodzice, teściowie, dziadkowie, wnuki rodzeństwo, dzieci pow. 14 lat- jeżeli pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym).

Zasiłek opiekuńczy przysługuje przez okres zwolnienia od wykonywania pracy z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki, nie dłużej jednak niż przez okres:

1. 60 dni w roku kalendarzowym, jeżeli opieka sprawowana jest nad dzieckiem zdrowym w wieku do 8 lat lub dzieckiem chorym w wieku do 14 lat,

2. 14 dni w roku kalendarzowym, jeżeli opieka sprawowana jest nad innymi członkami rodziny.

Zasiłek opiekuńczy przysługuje łącznie na opiekę nad dziećmi i innymi członkami rodziny w wymiarze maksymalnie 60 dni rocznie.

Miesięczny zasiłek opiekuńczy wynosi 80% podstawy wymiaru zasiłku.

Zasiłek opiekuńczy nie przysługuje, jeżeli poza ubezpieczonym są inni członkowie rodziny pozostający we wspólnym gospodarstwie domowym, mogący zapewnić opiekę dziecku lub choremu członkowi rodziny. Nie dotyczy to jednak opieki sprawowanej nad chorym dzieckiem w wieku do 2 lat.

Zasiłek opiekuńczy nie przysługuje również (analogiczne stosowanie przepisów o zasiłku chorobowym):

- za okresy, w których ubezpieczony na podstawie przepisów o wynagradzaniu, zachowuje prawo do wynagrodzenia. Okresy te wlicza się do okresu zasiłkowego.

- za okresy urlopu bezpłatnego, urlopu wychowawczego, tymczasowego aresztowania, odbywania kary pozbawienia wolności (chyba, że pracuje odpłatnie na podstawie skierowania). Powyższych okresów nie wlicza się do okresu zasiłkowego.

- jeżeli ubezpieczony wykorzystuje zwolnienie od pracy w sposób niezgodny z jego celem lub wykonuje pracę zarobkową

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Zasiłek macierzyński

2009-08-20T06:49:00.001-07:00

Zasiłek macierzyński przysługuje ubezpieczonej, która w okresie ubezpieczenia chorobowego albo w okresie urlopu wychowawczego:

1) urodziła dziecko,

2) przyjęła dziecko w wieku do 1 roku na wychowanie i wystąpiła do sądu opiekuńczego w sprawie jego przysposobienia. Przepis ten stosuje się odpowiednio do ubezpieczonego.

Zasiłek macierzyński z tytułu urodzenia dziecka przysługuje przez okres ustalony przepisami Kodeksu Pracy jako okres urlopu macierzyńskiego lub urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego.

Wysokość zasiłku macierzyńskiego wynosi 100% podstawy jego wymiaru. Podstawę wymiaru zasiłku macierzyńskiego ustala się na takich samych zasadach jak podstawę wymiaru zasiłku chorobowego.

W przypadku przedłużenia umowy o pracę z pracownicą w ciąży do dnia porodu – zasiłek macierzyński przysługuje po ustaniu ubezpieczenia.

Zasiłek macierzyński nie przysługuje(analogiczne stosowanie przepisów o zasiłku chorobowym):

 Za okresy, w których ubezpieczony na podstawie przepisów o wynagradzaniu, zachowuje prawo do wynagrodzenia. Okresy te wlicza się do okresu zasiłkowego,

za okres urlopu bezpłatnego, tymczasowego aresztowania, odbywania kary pozbawienia wolności.

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Zasiłek chorobowy – okres ubezpieczenia, okres zasiłkowy

2009-08-20T06:48:00.001-07:00

Powstanie niezdolności do pracy z powodu choroby oznacza utratę prawa do wynagrodzenia, które zgodnie z Kodeksem pracy przysługuje za pracę wykonaną. Rolą zasiłku jest więc zastąpienie tych nie osiągniętych z powodu choroby zarobków. Jeżeli jednak przepisy pozwalają pracownikowi na zachowanie prawa do wynagrodzenia to zasiłek nie przysługuje.

Ubezpieczony nabywa prawo do zasiłku chorobowego po upływie tzw. okresu wyczekiwania tj.:

1) po upływie 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego - jeżeli podlega obowiązkowo temu ubezpieczeniu,

2) po upływie 180 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego - jeżeli jest ubezpieczony dobrowolnie, (np. z tytułu wykonywania pracy na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia lub współpracy przy jej wykonywaniu).

Do okresów ubezpieczenia chorobowego, od którego uzależnione jest prawo do zasiłku chorobowego wlicza się poprzednie okresy ubezpieczenia chorobowego, zarówno obowiązkowe jak i dobrowolne, jeżeli przerwa między nimi nie przekroczyła 30 dni lub była spowodowana urlopem wychowawczym, urlopem bezpłatnym albo odbywaniem czynnej służby wojskowej przez żołnierza niezawodowego.

Od pierwszego dnia ubezpieczenia chorobowego (a więc bez okresu wyczekiwania) prawo do zasiłku chorobowego przysługuje:

1. absolwentom szkół lub szkół wyższych, którzy zostali objęci ubezpieczeniem chorobowym lub przystąpili do ubezpieczenia chorobowego w ciągu 90 dni od dnia ukończenia szkoły lub uzyskania dyplomu ukończenia studiów wyższych,

2. jeżeli niezdolność do pracy spowodowana została wypadkiem w drodze do pracy lub z pracy,

3. ubezpieczonym obowiązkowo, którzy mają wcześniejszy co najmniej 10-letni okres obowiązkowego ubezpieczenia chorobowego,

4. posłom i senatorom, którzy przystąpili do ubezpieczenia chorobowego w ciągu 90 dni od ukończenia kadencji.

Zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego. Na równi z niezdolnością traktuje się niemożność wykonywania pracy: 1) w wyniku decyzji wydanej przez właściwy organ na podst. przepisów o chorobach zakaźnych i zakażeniach; 2)z powodu przebywania w zakładzie lecznictwa odwykowego w celu leczenia uzależnienia alkoholowego, od środków odurzających lub subst. psychotropowych; 3) wskutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów.

Zasiłek chorobowy przysługuje również osobie, która stała się niezdolna do pracy po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli niezdolność do pracy trwała bez przerwy co najmniej 30 dni i powstała: 1) nie później niż w ciągu 14 dni od ustania tytułu ubezpieczenia chorobowego, 2) nie później niż w ciągu 3 miesięcy od ustania tytułu ubezpieczenia chorobowego - w razie choroby zakaźnej, której okres wylęgania jest dłuższy niż 14 dni, lub innej choroby, której objawy chorobowe ujawniają się po okresie dłuższym niż 14 dni od początku choroby.

Zasiłek chorobowy przysługuje przez okres trwania niezdolności do pracy z powodu choroby lub niemożności wykonywania pracy nie dłużej jednak niż przez 182 dni, a jeżeli niezdolność do pracy spowodowana została gruźlicą - nie dłużej niż przez 270 dni (okres zasiłkowy).

Zasiłek chorobowy przysługuje za każdy dzień niezdolności do pracy, nie wyłączając dni wolnych od pracy.

Miesięczny zasiłek chorobowy, wynosi:

- 80% podstawy wymiaru zasiłku

- 70% za pobyt w szpitalu - wysokość ta nie dotyczy przypadków, gdy równocześnie będą miały miejsce okoliczności uzasadniające wypłatę zasiłku w wysokości 100%. Zasiłek przysługuje wówczas w wysokości 100% mimo, że ubezpieczony przebywa w szpitalu.

- 100% podstawy wymiaru zasiłku, jeżeli niezdolność do pracy:

1) przypada w okresie ciąży,

2) powstała wskutek wypadku w drodze do pracy lub z pracy,

3) powstała wskutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów

Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone pracownikowi za 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy.. Przez pojęcie "wynagrodzenie" należy rozumieć przychód pracownika stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe po odliczeniu potrąconych przez płatnika składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz ubezpieczenie chorobowe. Do ustalenia postawy wymiaru przyjmuje się więc przychód pracownika "nieubruttowiony" (nie uwzględniający kwoty składek), ale przed potrąceniem podatku od dochodów osób fizycznych .

Zasiłek chorobowy nie przysługuje ubezpieczonemu.

 Za okresy niezdolności do pracy, w których ubezpieczony na podstawie przepisów o wynagradzaniu, zachowuje prawo do wynagrodzenia. Okresy te wlicza się do okresu zasiłkowego.

 za okresy niezdolności w czasie urlopu bezpłatnego, urlopu wychowawczego, tymczasowego aresztowania, odbywania kary pozbawienia wolności (chyba, że pracuje odpłatnie na podstawie skierowania). Powyższych okresów niezdolności do pracy nie wlicza się do okresu zasiłkowego.

 po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli osoba niezdolna do pracy: ma prawo do emerytury lub renty z tyt. niezdolności do pracy, kontynuuje lub podejmuje działalność zarobkową, nie nabyła prawa do zasiłku w kresie ubezpieczenia (30 dni obowiązkowego, albo 180 dni dobrowolnego ubezpieczenia), ma prawo do zasiłku dla bezrobotnych lub przedemerytalnego, podlega obowiązkowo ubezpieczeniu społecznemu rolników.

 za cały okres niezdolności do pracy, jeżeli niezdolność ta spowodowana została w wyniku umyślnego przestępstwa lub wykroczenia popełnionego przez tego ubezpieczonego. Okoliczności, o których mowa wyżej, stwierdza się na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu.

 którego niezdolność do pracy spowodowana została nadużyciem alkoholu - zasiłek chorobowy nie przysługuje wówczas za okres pierwszych 5 dni tej niezdolności.

Ubezpieczony wykorzystujący zwolnienie w sposób niezgodny z jego celem lub podejmuje pracę zarobkową traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres zwolnienia.

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Zasiłek chorobowy – wypadek przy pracy/ choroba zawodowa

2009-08-20T06:35:00.001-07:00

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Zabezpieczenia rzeczowe należności z tytułu składek ZUS

2009-08-20T06:33:00.001-07:00

Zgodnie z art. 26 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych Zakład ma prawo do występowania z wnioskiem o założenie księgi wieczystej dla nieruchomości dłużnika zalegającego z opłatą należności z tytułu składek także wtedy, gdy dłużnikiem jest państwowa jednostka organizacyjna nie będąca jednostką budżetową.

Wystawione przez Zakład dokumenty stwierdzające istnienie należności z tytułu składek oraz jej wysokość są podstawą wpisu hipoteki do księgi wieczystej nieruchomości stanowiącej własność zobowiązanego. Jeżeli nieruchomość nie posiada księgi wieczystej, zabezpieczenie jest dokonywane przez złożenie tych dokumentów do zbioru dokumentów.

Dla zabezpieczenia należności z tytułu składek Zakładowi przysługuje hipoteka przymusowa na wszystkich nieruchomościach dłużnika. Podstawą ustanowienia hipoteki przymusowej jest doręczona decyzja o określeniu wysokości należności z tytułu składek, o odpowiedzialności osoby trzeciej lub o odpowiedzialności następcy prawnego.

Przedmiotem hipoteki przymusowej poza nieruchomościami dłużnika może być:

1) część ułamkowa nieruchomości, jeżeli stanowi udział dłużnika,

2) nieruchomość stanowiąca przedmiot współwłasności łącznej dłużnika i jego małżonka,

3) nieruchomość stanowiąca przedmiot współwłasności łącznej wspólników spółki cywilnej lub część ułamkowa nieruchomości stanowiąca udział wspólników spółki cywilnej - w przypadku gdy dłużnikiem jest spółka.

Przedmiotem hipoteki przymusowej jest również:

1) użytkowanie wieczyste, w tym budynki i inne urządzenia znajdujące się na użytkowanym terenie, stanowiące własność użytkownika wieczystego,

2) spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,

3) spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,

4) prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej (prawo do lokalu mieszkalnego w domu budowanym przez spółdzielnię mieszkaniową w celu przeniesienia jego własności na członka spółdzielni),

5) wierzytelność zabezpieczona hipoteką.

Do hipoteki przymusowej określonej powyżej stosuje się odpowiednio przepisy o hipotece na nieruchomości.

Do hipoteki na rzecz Zakładu stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa, dotyczące hipoteki przymusowej.

Zgodnie z art. 36 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 26 ust. 4 ustawy o sus hipoteka przymusowa jest skuteczna wobec każdorazowego właściciela przedmiotu hipoteki i przysługuje jej pierwszeństwo zaspokojenia przed hipotekami ustanowionymi dla zabezpieczenia innych należności, normy tej nie stosuje się, jeżeli przedmiot hipoteki przymusowej ustanowionej dla zabezpieczenia należności z tytułu składek jest obciążony hipoteką ustanowioną dla zabezpieczenia należności z tytułu kredytu bankowego, a także w sytuacji, gdy wierzytelność z takiego kredytu została zbyta na rzecz funduszu sekurytyzacyjnego w rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych, w tym przypadku o pierwszeństwie zaspokojenia decyduje kolejność wniosków o dokonanie wpisów.

Zgodnie z dominującym obecnie poglądem orzecznictwa hipoteka ustanowiona na podstawie doręczonej decyzji Zakładu jest hipoteką przymusową kaucyjną zgodnie z art. 111 w zw. z art. 110 ustawy z dn. 06 lipca 1982 roku o księgach wieczystych i hipotece. Podstawą do ustanowienia hipoteki przymusowej zwykłej stanowi wyłącznie tytuł wykonawczy, zgodnie z art. 109 w.w ustawy.

Zgodnie z art. 27 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych należności z tytułu składek są zabezpieczone ustawowym prawem zastawu na wszystkich będących własnością dłużnika oraz stanowiących współwłasność łączną dłużnika i jego małżonka rzeczach ruchomych oraz zbywalnych prawach majątkowych. Do zastawu tego stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa, dotyczące zastawów skarbowych. Wpisu w/w zastawów dokonuje się do rejestru zastawów skarbowych prowadzonego na podstawie art. 43 ustawy - Ordynacja podatkowa.

Zgodnie z art. 43 i 44 Ordynacji podatkowej:

Rejestry zastawów skarbowych prowadzone są przez naczelników urzędów skarbowych. Centralny Rejestr Zastawów Skarbowych prowadzi minister właściwy do spraw finansów publicznych.

Wpis zastawu skarbowego do rejestru dokonywany jest na podstawie doręczonej decyzji:

1) ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego;

2) określającej wysokość zobowiązania podatkowego;

3) określającej wysokość odsetek za zwłokę;

4) o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta;

5) o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej;

6) o odpowiedzialności spadkobiercy;

7) określającej wysokość zwrotu podatku.

Dla zobowiązań podatkowych powstających w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1 (Zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania – takimi zobowiązaniami są należności z tytułu składek) podstawę wpisu zastawu skarbowego stanowi również deklaracja, jeżeli wykazane w niej zobowiązanie podatkowe nie zostało wykonane. Wpis zastawu skarbowego nie może być dokonany wcześniej niż po upływie 14 dni od upływu terminu płatności zobowiązania podatkowego.

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Wypadek przy pracy

2009-08-20T06:31:00.001-07:00

Stosownie do art. 3 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą:

1) podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności lub poleceń przełożonych,

2) podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności na rzecz pracodawcy, nawet bez polecenia,

3) w czasie pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy w drodze między siedzibą pracodawcy a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy.

1) Nagłość zdarzenia: - zdarzenie występuje w bardzo krótkim czasie, (np. wybuch, zawalenie się ściany, upadek z wysokości), jest nieprzewidywalne, nie dające się uniknąć,

2) Przyczyna zewnętrzna wypadku: - przyczyna musi istnieć poza pracownikiem, nie może wynikać z indywidualnych cech jego organizmu (chorób, schorzeń, predyspozycji do choroby). Do typowych czynników zewnętrznych należy: hałas, promieniowanie, działanie maszyn, wybuch działanie wysokiej lub niskiej temperatury, silny stres.

Przyczyna zewnętrzna nie musi być jedyna przyczyną wypadku przy pracy. Wystarczy, że pojawi się w zespole przyczyn, które do tego wypadku doprowadziły. Jeżeli przyczyna zewnętrzna występuje w zbiegu z przyczyną wewnętrzną, to do uznania danego zdarzenia za wypadek przy pracy wystarczy, jeżeli zostanie wykluczone, że bez tego czynnika zewnętrznego nie doszłoby do skutku w postaci uszczerbku na zdrowiu.

W orzecznictwie przyjmuje się, że istotne pogorszenie się stanu zdrowia lub śmierć podczas pracy, które nastąpiły na tle stwierdzonych u pracownika schorzeń samoistnych, nie wyłączają same przez się uznania zdarzenia za wypadek przy pracy, jeżeli w stanie faktycznym danej sprawy ujawniły się fakty o charakterze przyczyny zewnętrznej, z którymi pozostaje w związku określony skutek.

3) Związek wypadku z pracą: - związek ten będzie miał miejsce, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy wypadkowej, gdy wypadek nastąpi

podczas wykonywania przez pracownika zwykłych czynności lub poleceń przełożonych lub w związku z ich wykonywaniem.

Jeśli w czasie i miejscu przeznaczonym na pracę, pracownik robi to, co nie należy do jego obowiązków pracowniczych, zrywa tym samym związek wypadku z pracą. W takiej sytuacji pracodawca nie poniesie odpowiedzialności za skutki wypadku.

podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności na rzecz pracodawcy, nawet wówczas, gdy do ich wykonania nie otrzymał stosownego polecenia.

Wypadkiem przy pracy może być również zdarzenie, które ma miejsce w sytuacji, gdy pracownik nie wykonuje zwykłych czynności pracowniczych, działa jednak na rzecz (a więc w interesie) pracodawcy, choćby nie otrzymał do tego wyraźnego polecenia od pracodawcy czy przełożonego.

w czasie, w którym pracownik pozostawał do dyspozycji pracodawcy w drodze między jego siedzibą a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy.

Na równi z wypadkiem przy pracy w zakresie świadczeń przewidzianych traktuje się wypadek któremu pracownik uległ (art.3 ust.2):

w czasie podróży służbowej, w okolicznościach innych niż spełniające kryteria wypadku przy pracy, chyba że wypadek spowodowany został postępowanie pracownika, które nie pozostaje w związku z wykonywaniem powierzonych mu zadań.

podczas szkolenia w zakresie powszechnej samoobrony,

przy wykonywaniu zadań zleconych przez działające u pracodawcy organizacje związkowe.

Poza regulacją ustawy znalazły się wypadki w drodze do i z pracy. Obecnie świadczenia z tego tytułu zostały włączone do świadczeń wypłacanych z ubezpieczenia rentowego i chorobowego.

4) negatywny skutek w organizmie pracownika, upośledzenie czynności organizmu - wypadkiem przy pracy będzie tylko takie zdarzenie , które powoduje
śmierć lub uraz;
ustawodawca eliminuje zatem tzw. wypadki bezurazowe, które z punktu widzenia ubezpieczenia społecznego nie mają znaczenia.

Kategorie wypadków przy pracy:

Śmiertelny wypadek przy pracy - w wyniku którego nastąpiła śmierć w okresie nieprzekraczającym 6 miesięcy od dnia wypadku.

Ciężki wypadek przy pracy - w wyniku którego nastąpiło ciężkie uszkodzenie ciała, takie jak: utrata wzroku, słuchu, mowy, zdolności rozrodczej lub inne uszkodzenie ciała albo rozstrój zdrowia, naruszające podstawowe funkcje organizmu, a także choroba nieuleczalna lub zagrażająca życiu, trwała choroba psychiczna, całkowita lub częściowa niezdolność do pracy w zawodzie albo trwałe, istotne zeszpecenie lub zniekształcenie ciała.

Zbiorowy wypadek przy pracy – gdy w wyniku tego samego zdarzenia wypadkowi uległy co najmniej dwie osoby.

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Prawo pracownika do świadczeń tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych

2009-08-20T06:30:00.001-07:00

Ustawa o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych nie przyjmuje cywilistycznej metody miarkowania odszkodowania w razie przyczynienia się poszkodowanego do wystąpienia szkody lub jej powiększenia. Według zasad przyjętych przez ustawę odszkodowanie należy się w zryczałtowanej wysokości wynikającej z przepisów albo w ogóle nie przysługuje. Surowość tej reguły zostaje jednak złagodzona poprzez to, że działa ona tylko w stosunku do samego poszkodowanego, któremu można postawić zarzut nagannego zachowania określonego w ustawie, i na tej podstawie uwolnić się od konieczności wypłacenia któregokolwiek ze świadczeń przewidzianych ustawą wypadkową, zaś odpowiedzialności pracodawcy nie wyłącza ani siła wyższa, ani wina osoby trzeciej.

Zgodnie z treścią art. 21 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, świadczenia w niej określone nie przysługują pracownikowi, jeśli:

wyłączną przyczyną wypadku przy pracy, było udowodnione naruszenie przez ubezpieczonego przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia, spowodowane przez niego umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa.

Zarzut rażącego niedbalstwa będzie można wykazać, gdy pracownik nie wykazał minimum staranności wymaganej w danej sytuacji, aby zastosować się do przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia. Umyślne naruszenie lub rażąca niedbałość powinny być wyłączną przyczyną wypadku przy pracy. Stwierdzenie jakiegokolwiek zaniedbania ze strony pracodawcy uniemożliwi zastosowanie przepisu art. 21 ustawy wypadkowej.

ubezpieczony będąc w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środków odurzających lub substancji psychotropowych, przyczynił się w znacznym stopniu do spowodowania wypadku. Jeżeli zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że ubezpieczony znajdował się w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środków odurzających lub substancji psychotropowych, płatnik składek (np.: pracodawca, zleceniodawca) kieruje ubezpieczonego na badanie niezbędne do ustalenia zawartości alkoholu, środków odurzających lub substancji psychotropowych w organizmie. Ubezpieczony jest obowiązany poddać się temu badaniu. Odmowa poddania się badaniu lub inne zachowanie uniemożliwiające jego przeprowadzenie powoduje pozbawienie prawa do świadczeń, chyba że ubezpieczony udowodni, że miały miejsce przyczyny, które uniemożliwiły poddanie się temu badaniu. Koszty badań zwracane są kierującemu na te badania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, z tym że koszty tych badań ponosi ubezpieczony, gdy potwierdzone zostanie użycie środków odurzających lub substancji psychotropowych.

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Wykroczenia płatnika składek ZUS

2009-08-20T06:29:00.001-07:00

Zgodnie z art. 98 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych kto, jako płatnik składek albo osoba obowiązana do działania w imieniu płatnika:

1. nie dopełnia obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne w przewidzianym przepisami terminie,

2. nie zgłasza wymaganych ustawą danych lub zgłasza nieprawdziwe dane albo udziela w tych sprawach nieprawdziwych wyjaśnień lub odmawia ich udzielenia,

3. udaremnia lub utrudnia przeprowadzenie kontroli,

4. nie dopełnia obowiązku wypłacania świadczeń z ubezpieczeń społecznych i zasiłków finansowanych z budżetu państwa albo wypłaca je nienależnie,

5. nie prowadzi dokumentacji związanej z obliczaniem składek oraz z wypłatą świadczeń z ubezpieczeń społecznych,

6. nie dopełnia obowiązku przesyłania deklaracji rozliczeniowych oraz imiennych raportów miesięcznych w przewidzianym terminie,

7. nie stwierdza nieprawidłowości w imiennym raporcie miesięcznym w terminie określonym w art. 41 ust. 7 (płatnik składek jest zobowiązany dokonać sprawdzenia prawidłowości danych przekazanych do Zakładu w imiennym raporcie miesięcznym dotyczącym danego roku kalendarzowego nie później niż do dnia 30 kwietnia następnego roku kalendarzowego).

8. nie dopełnia obowiązku przekazywania dokumentów związanych z ubezpieczeniami społecznymi i ubezpieczeniem zdrowotnym w formie określonej w art. 47a ust. 1 i 2 (co do zasady przekazywanie wszystkich dokumentów następuje poprzez teletransmisje danych w formie dokumentu elektronicznego z aktualnego programu informatycznego udostępnionego przez Zakład "płatnik". Płatnicy składek rozliczający składki nie więcej niż za 5 osób mogą przekazywać dokumenty w formie dokumentu pisemnego według ustalonego wzoru albo w formie wydruku z aktualnego programu informatycznego udostępnionego przez Zakład).

podlega karze grzywny do 5.000 złotych.

Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynów opisanych powyżej przy opłacaniu składek lub dokonywaniu wpłat z innych tytułów, do których poboru obowiązany jest Zakład - składki na ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dn. 30.09. 2003 roku (I KZP 24/03,OSNKW 2003/9-10/80) organom Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (upoważnionym przez nie osobom) - na podstawie art. 66 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych w zw. z art. 17 § 3 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia z 24 sierpnia 2001 roku - przysługują uprawnienia oskarżyciela publicznego w sprawach o wykroczenia, które zostały ujawnione w zakresie działania Zakładu, i w których wystąpił on z wnioskiem o ukaranie.

Wniesienie wniosku o ukaranie za wykroczenie z art. 98 do Sądu Rejonowego poprzedzone jest każdorazowo zgodnie z art. 54 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia czynnościami wyjaśniającymi, mającymi na celu ustalenie, czy istnieją podstawy do wystąpienia z wnioskiem o ukaranie oraz zebranie danych niezbędnych do sporządzenia wniosku o ukaranie.

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Wstępne badanie sprawy w spr. z zakresu ubezpieczeń społecznych

2009-08-20T06:28:00.001-07:00

Zgodnie art. 467 kpc niezwłocznie po wniesieniu sprawy przewodniczący lub wyznaczony przez niego sędzia dokonuje jej wstępnego badania.

Wstępne badanie sprawy polega na ustaleniu, czy pismo wszczynające postępowanie sądowe spełnia niezbędne wymagania, pozwalające nadać mu dalszy bieg, oraz na podjęciu czynności umożliwiających rozstrzygnięcie sprawy na pierwszym posiedzeniu.

Po wstępnym badaniu sprawy przewodniczący wzywa do usunięcia braków formalnych pisma tylko wówczas, gdy braki te nie dadzą się usunąć w toku czynności wyjaśniających.

Jeżeli w toku wstępnego badania sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych okaże się, że występują istotne braki w materiale, a przeprowadzenie jego uzupełnienia w postępowaniu sądowym byłoby połączone ze znacznymi trudnościami, przewodniczący lub wyznaczony przez niego sędzia może zwrócić organowi rentowemu akta sprawy w celu uzupełnienia materiału sprawy. To samo dotyczy wypadku, w którym decyzja organu rentowego nie zawiera:

1) podstawy prawnej i faktycznej,

2) wskazania sposobu wyliczenia świadczenia,

3) stosownego pouczenia o skutkach prawnych decyzji i trybie jej zaskarżenia.

Na zarządzenie przewodniczącego lub wyznaczonego przez niego sędziego wydane w trybie art. 467 § 4 kpc o zwrocie akt organowi rentowemu w celu uzupełnienia materiału sprawy, zażalenie nie przysługuje.

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Właściwość rzeczowa i miejscowa sądów w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych

2009-08-20T06:27:00.001-07:00

Właściwość rzeczową sądów w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych określa Art. 477⁸ kpc, który stanowi, iż do właściwości sądów okręgowych należą sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych, z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość sądów rejonowych.

Do właściwości sądów rejonowych należą sprawy:

1) o zasiłek chorobowy, wyrównawczy, opiekuńczy, macierzyński, porodowy, pogrzebowy, rodzinny oraz o dodatki do zasiłku rodzinnego,

2) o świadczenie rehabilitacyjne,

3) o odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy w gospodarstwie rolnym, wypadku w drodze do pracy lub z pracy, wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, wypadku lub choroby zawodowej pozostającej w związku z czynną służbą wojskową albo służbą w Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, Służbie Więziennej, Państwowej Straży Pożarnej i Służbie Celnej,

4) o ustalenie niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności,

5) o świadczenie z tytułu funduszu alimentacyjnego.

W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych właściwy do rozpoznania sprawy jest sąd, w którego okręgu ma miejsce zamieszkania strona odwołująca się od decyzji wydanej przez organ rentowy.

W sprawach, w których nie można określić właściwości sądu według przepisów paragrafów poprzedzających, jak również w sprawach, w których ubezpieczony zamieszkały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej otrzymuje świadczenie wypłacane przez wyznaczoną przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jednostkę organizacyjną tego Zakładu, właściwy jest sąd, w którego okręgu ma siedzibę organ rentowy. Sąd właściwy może na zgodny wniosek stron przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, rozpoznającemu sprawy z zakresu prawa pracy lub ubezpieczeń społecznych, jeżeli przemawiają za tym względy celowości. Postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem sądu przekazującego. W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, w których wniesiono odwołanie od decyzji Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, wojskowego organu emerytalnego albo organu emerytalnego właściwego w stosunku do funkcjonariuszy Służby Więziennej, właściwy jest sąd, w którego okręgu ma siedzibę ten organ. – art. 461 § od 2 do 3 kpc.

W sprawach o roszczenia ze stosunków prawnych między członkami otwartych funduszy a tymi funduszami lub ich organami orzekają sądy ubezpieczeń społecznych właściwe dla miejsca zamieszkania członka funduszu – art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 roku o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych.

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Uprawnienia przysługujące inspektorowi kontroli ZUS w trakcie przeprowadzania kontroli

2009-08-20T06:26:00.001-07:00

Zgodnie z art. 87 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jednolity) w trakcie przeprowadzania kontroli inspektor kontroli Zakładu ma prawo:

badać wszelkie księgi, dokumenty finansowo-księgowe i osobowe oraz inne nośniki informacji związane z zakresem kontroli;
)dokonywać oględzin i spisu składników majątku płatników składek zalegających z opłatą należności z tytułu składek;
zabezpieczać zebrane dowody;
żądać udzielania informacji przez płatnika składek i ubezpieczonego;
)legitymować osoby w celu ustalenia ich tożsamości, jeśli jest to niezbędne dla potrzeb kontroli;
przesłuchiwać świadków;
przesłuchiwać płatnika składek i ubezpieczonego, jeżeli z powodu braku lub po wyczerpaniu innych środków dowodowych pozostały niewyjaśnione okoliczności mające znaczenie dla postępowania kontrolnego.

2. Inspektor kontroli Zakładu wykorzystuje dla celów kontroli informacje zawarte na kontach ubezpieczonych i na kontach płatników składek.

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Umorzenia należności z tytułu składek na ZUS

2009-08-20T06:19:00.001-07:00

Zgodnie z art. 28 należności z tytułu składek mogą być umarzane w całości lub w części przez Zakład tylko w przypadku ich całkowitej nieściągalności, z zastrzeżeniem ust. 3a art. 28, o czym poniżej.

Całkowita nieściągalność zachodzi, gdy:

1. dłużnik zmarł nie pozostawiając żadnego majątku lub pozostawił ruchomości nie podlegające egzekucji na podstawie odrębnych przepisów albo pozostawił przedmioty codziennego użytku domowego, których łączna wartość nie przekracza kwoty stanowiącej trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia i jednocześnie brak jest następców prawnych oraz nie ma możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie,

2. sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości dłużnika lub umorzył postępowanie upadłościowe z przyczyn, o których mowa w art. 13 i art. 361 pkt 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze (Sąd oddali wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania, Sąd umorzy postępowanie upadłościowe, jeżeli majątek pozostały po wyłączeniu z niego przedmiotów majątkowych dłużnika obciążonych hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką morską nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania),

3. nastąpiło zaprzestanie prowadzenia działalności przy jednoczesnym braku majątku, z którego można egzekwować należności, małżonka, następców prawnych, możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa,

4. nie nastąpiło zaspokojenie należności w zakończonym postępowaniu likwidacyjnym,

5. wysokość nieopłaconej składki nie przekracza kwoty kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym,

6. naczelnik urzędu skarbowego lub komornik sądowy stwierdził brak majątku, z którego można prowadzić egzekucję,

7. jest oczywiste, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne.

Wyjątkiem od zasady "całkowitej nieściągalności" jest zapis ust. 3a w/w artykułu, który stanowi, iż należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia (np. osoby prowadzące jednoosobowo działalność gospodarczą w stosunku do składek, które winny opłacać za siebie) mogą być w uzasadnionych przypadkach umarzane pomimo braku ich całkowitej nieściągalności. Otwarty katalog uzasadnionych przypadków zawiera niżej wymienione rozporządzenie.

Zgodnie z § 3 ust. 1 Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 roku w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz.U. Nr 141, poz. 1365) Zakład może umorzyć należności z tytułu składek, jeżeli zobowiązany wykaże, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie opłacić tych należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla zobowiązanego i jego rodziny, w szczególności w przypadku:

1) gdy opłacenie należności z tytułu składek pozbawiłoby zobowiązanego i jego rodzinę możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych;

2) poniesienia strat materialnych w wyniku klęski żywiołowej lub innego nadzwyczajnego zdarzenia powodujących, że opłacenie należności z tytułu składek mogłoby pozbawić zobowiązanego możliwości dalszego prowadzenia działalności;

3) przewlekłej choroby zobowiązanego lub konieczności sprawowania opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny, pozbawiającej zobowiązanego możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacenie należności.

Przepis ten ma zastosowanie także do następców prawnych płatnika składek, którym Zakład wydał decyzję o zakresie odpowiedzialności za zobowiązania z tytułu tych składek, albo osób trzecich, na które decyzją Zakładu przeniesiona została odpowiedzialność za zobowiązania płatnika składek z tytułu tych składek.

W przypadku natomiast, gdy dłużnik zmarł nie pozostawiając żadnego majątku lub pozostawił ruchomości nie podlegające egzekucji na podstawie odrębnych przepisów albo pozostawił przedmioty codziennego użytku domowego, których łączna wartość nie przekracza kwoty stanowiącej trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia i jednocześnie brak jest następców prawnych oraz nie ma możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie, decyzję umarzającą należności z tytułu składek pozostawia się w aktach sprawy.

Umorzenie składek powoduje także umorzenie odsetek za zwłokę, kosztów upomnienia i dodatkowej opłaty.

Od decyzji w sprawach o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, odwołanie do sądu nie przysługuje. Stronie przysługuje prawo do wniesienia wniosku do Prezesa Zakładu o ponowne rozpatrzenie sprawy, na zasadach dotyczących decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego.

Co istotne, postępowanie o umorzenie zaległości z tytułu składek na ZUS może być prowadzone tylko wówczas, gdy stan zaległości nie budzi wątpliwości. Postępowanie o umorzenie należności nie jest bowiem trybem, w którym może być korygowana wysokość odsetek lub należności głównej. (wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 maja 2006 roku, III SA/Wa 1013/06). Co więcej, orzeczenie w przedmiocie umorzenia należności nie może mieć charakteru orzeczenia co do zasady, lecz winno przybierać postać skonkretyzowaną, odnosić się do ściśle określonych należności i to ujętych kwotowo. (wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 lutego 2006 roku).

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Kiedy nie przysługuje świadczenie z tyt. wypadku przy pracy lub choroby zawodowej

2009-08-20T06:17:00.001-07:00

Zgodnie z treścią art. 21 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, świadczenia w niej określone nie przysługują pracownikowi, jeśli:

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Świadczenia rehabilitacyjne w razie choroby lub macierzyństwa

2009-08-20T05:58:00.001-07:00

Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy. Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy.

O okolicznościach uzasadniających przyznaje prawa do świadczenia rehabilitacyjnego, orzeka lekarz orzecznik ZUS. Orzeczenie lekarza orzecznika stanowi podstawę do wydania decyzji w sprawie świadczenia rehabilitacyjnego.

Świadczenie rehabilitacyjne wynosi 90% podstawy wymiaru zasiłku chorobowego za okres pierwszych trzech miesięcy, 75% tej podstawy za pozostały okres, a jeżeli niezdolność do pracy przypada w okresie ciąży - 100% tej podstawy.

Świadczenie rehabilitacyjne nie przysługuje osobie uprawnionej do

 emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy

 zasiłku dla bezrobotnych

 zasiłku przedemerytalnego

 świadczenia przedemerytalnego

 urlopu dla poratowania zdrowia

Świadczenie rehabilitacyjne nie przysługuje ubezpieczonemu również (analogiczne stosowanie przepisów o zasiłku chorobowym)

 Za okresy niezdolności do pracy, w których ubezpieczony na podstawie przepisów o wynagradzaniu, zachowuje prawo do wynagrodzenia. Okresy te wlicza się do okresu zasiłkowego.

którego niezdolność do pracy spowodowana została nadużyciem alkoholu - zasiłek chorobowy nie przysługuje wówczas za okres pierwszych 5 dni tej niezdolności.

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Świadczenie rehabilitacyjne z tyt. niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy

2009-08-20T05:56:00.001-07:00

Świadczenie rehabilitacyjne dla ubezpieczonego, którego niezdolność do pracy spowodowana została wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową przysługuje w wymiarze 12 miesięcy, jeżeli po wyczerpaniu zasiłku chorobowego ubezpieczony jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy.

Świadczenie rehabilitacyjne nie przysługuje za okresy niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem lub choroba zawodową, za które ubezpieczony na podstawie odrębnych przepisów zachowuje prawo do wynagrodzenia, uposażenia, stypendium. Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje w wysokości 100% podstawy wymiaru, tzn. kwoty będącej podstawą wymiaru na ubezpieczenie wypadkowe. Prawo do świadczenie rehabilitacyjnego ustala oraz wypłaca : 1) płatnik składek jeżeli jest zobowiązany do ustalania prawa do zasiłków w razie choroby i macierzyństwa i ich wypłaty; 2) ZUS w pozostałych przypadkach.

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Strony postępowania sądowego w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych

2009-08-20T05:55:00.001-07:00

Zgodnie z art. 477¹¹ stronami postępowania sądowego w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych są ubezpieczony, inna osoba, której praw i obowiązków dotyczy zaskarżona decyzja, organ rentowy i zainteresowany.

Zainteresowanym jest ten, czyje prawa lub obowiązki zależą od rozstrzygnięcia sprawy. Jeżeli osoba taka nie została wezwana do udziału w sprawie przed organem rentowym, sąd wezwie ją do udziału w postępowaniu bądź z urzędu, bądź na jej wniosek lub na wniosek jednej ze stron.

Zainteresowany jako osoba, która w postępowaniu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie występowała w charakterze strony i wobec której nie została wydana decyzja, ma nie tylko możliwość wstąpienia do procesu toczącego się z inicjatywy innych stron, ale ma również możliwość wniesienia odwołania. Jego uprawnienie wynika zarówno z pozostawania w kręgu uprawnionych (ubezpieczonych), jak i z nadanego mu charakteru strony procesu; opiera się na wspólnym z innymi ubezpieczonymi prawie, które jeszcze nie zostało ustalone, w związku z czym jego pozycja w procesie polega na współuczestnictwie materialnym (por. art. 72 § 1 k.p.c.) – wyrok sądu apelacyjnego w Katowicach z dnia 29.12.2004 (sygn. akt III AUa 2134/03, LEX nr 151776).

W doktrynie podkreśla się, że inna niż ubezpieczony osoba, której praw lub obowiązków dotyczy zaskarżona decyzja, jest - podobnie jak ubezpieczony - adresatem decyzji administracyjnej, a zatem dana decyzja wywołuje w stosunku do niej bezpośrednie skutki prawne, podczas gdy wpływ skarżonej decyzji na sferę praw i obowiązków zainteresowanego może być także pośredni.

Jako przykład innej niż ubezpieczony osoby, której praw lub obowiązków dotyczy zaskarżona decyzja, można wskazać za judykaturą m.in. żonę wspólnika spółki cywilnej zobowiązanej do uiszczenia z majątku wspólnego małżonków zaległych świadczeń z ubezpieczenia społecznego oraz zwrotu nienależnie wypłaconych świadczeń (zob. uzasadnienie uchwały SN z dnia 5 kwietnia 1995 r., II UZP 9/95, OSNAPiUS 1995, nr 18, poz. 231), zaś jako zainteresowanego m.in. w sprawie o ustalenie uprawnień pracownika do zasiłku chorobowego (lub jego wysokości) w trakcie trwania zatrudnienia, pracodawcę, kwestionującego istnienie wspomnianych.

Niezbędne jest prawidłowe ustalenie kręgu podmiotów będących stronami w konkretnym procesie, gdyż niewezwanie któregokolwiek z nich - w tym także zainteresowanego - do udziału w sprawie, powoduje pozbawienie strony możności obrony jej praw i skutkuje nieważnością postępowania (art. 379 pkt 5).

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych wg KPC

2009-08-20T05:54:00.001-07:00

Z art. 476 § 2 i 3 kpc przez sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych rozumie się sprawy, w których wniesiono odwołanie od decyzji organów rentowych, dotyczących:

1) ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia rodzinnego,

2) emerytur i rent,

3) innych świadczeń w sprawach należących do właściwości Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,

4) odszkodowań przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową albo służbą w Policji lub Służbie Więziennej oraz sprawy wszczęte na skutek niewydania przez organ rentowy decyzji we właściwym terminie, a także sprawy, w których wniesiono odwołanie od orzeczenia wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności oraz sprawy o roszczenia ze stosunków prawnych między członkami otwartych funduszy emerytalnych a tymi funduszami lub ich organami.

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Składki pracownicze

2009-08-20T05:51:00.001-07:00

Pracownik podlega obligatoryjnemu ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu i wypadkowemu. Składka ubezpieczeniowa ma charakter obligatoryjny i została podzielona na cztery części:

1. na fundusz emerytalny - składka opłacana zarówno przez pracownika jak i pracodawcę,

2. na fundusz rentowy - składka opłacana zarówno przez pracownika jak i przez pracodawcę,

3. na fundusz chorobowy - składka opłacana wyłącznie przez pracownika,

4. na fundusz wypadkowy - składka opłacana wyłącznie przez pracodawcę.

Składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe pracowników obliczają, rozliczają i przekazują co miesiąc do ZUS płatnicy składek. Płatnicy składek obliczają cześć składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz chorobowe finansowane przez ubezpieczonych - pracowników i po potrąceniu ich ze środków ubezpieczonych pracowników przekazują do ZUS.

I. Składka na ubezpieczenie emerytalne za zatrudnionych pracowników wynosi 19,52% podstawy wymiaru. 9,76% składki finansuje płatnik składek - pracodawca i 9,76% ubezpieczony – pracownik. Z 9,76% składki emerytalnej finansowanej przez pracownika 7,3% podstawy wymiaru składki jest odprowadzana przez ZUS do wybranego przez ubezpieczonego otwartego funduszu emerytalnego.

W odniesieniu do osób, które w dniu wejścia w życie ustawy nie ukończyły 30 lat (tj. ur. po 31.12.1968) odprowadzanie tych składek jest obowiązkowe, natomiast dla osób które w dniu wejścia w życie ustawy (01.01.1999 r.) ukończyły 30 lat, a nie przekroczyły 50 lat życia (tj. ur. po 31.12.1948), odprowadzanie składek wynika z dobrowolnego przystąpienia tych osób do otwartego funduszu emerytalnego.

W okresie do dnia 31.12.2008 roku część składki na ubezpieczenie emerytalne w wysokości 0,30% w 2007 roku jest odprowadzana przez ZUS na FRD –Fundusz Rezerwy Demograficznej.

II. Składka na ubezpieczenie rentowe wynosi 6,00% podstawy wymiaru na ubezpieczenie rentowe, z czego 3,0% finansuje płatnik składek i 3,0% ubezpieczony ( od stycznia 2008r.)

Roczna podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe pracowników w danym roku kalendarzowym nie może być wyższa od kwoty odpowiadającej trzydziestokrotności prognozowanego przeciętnego wynagrodzenie miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok kalendarzowy określonego w ustawie budżetowej. Od nadwyżki ponad tą kwotę nie pobiera się składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe. Płatnik składek jest zobowiązany zaprzestać obliczać i przekazywać składki na te ubezpieczenia po przekroczeniu przez ubezpieczonego pracownika powyższej kwoty. Do składek opłaconych po przekroczeniu tej kwoty stosuje się przepisy o nienależnie opłaconych składkach.

III. Składka na ubezpieczenie chorobowe wynosi 2,45% podstawy wymiaru składki i finansowana jest w całości przez pracownika.

IV. Składka na ubezpieczenie wypadkowe wynosi od 0,67% do 3,33% podstawy wymiaru składki, w zależności od ryzyka wypadkowego, określonego dla poszczególnych stanowiska pracy czy zawodów prze przepisy szczególne i finansowana jest w całości przez pracodawcę – płatnika.

Podstawę wymiaru składki na ubezpieczeni wypadkowe i chorobowe stanowi podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe, z tym, że nie stosuje się ograniczenia kwotowego trzydziestokrotności prognozowanego przeciętnego wynagrodzenie miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok kalendarzowy określonego w ustawie budżetowej.

Poza składkami na ubezpieczenie społeczne przewidzianymi w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych płatnicy składek obowiązani są do płacenia składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Składki na Fundusz Pracy

2009-08-20T05:50:00.001-07:00

Kwestię opłacania składek na Fundusz Pracy reguluje ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Obowiązkowe składki na Fundusz Pracy, ustalone od kwot stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (bez stosowania ograniczenia do kwoty odpowiadającej trzydziestokrotności prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok kalendarzowy, o którym mowa w art. 19 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych), wynoszących w przeliczeniu na okres miesiąca, co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę (a w przypadku osób, o których mowa w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. Nr 200, poz. 1679)- pracowników w pierwszym roku pracy, co najmniej 80% wysokości minimalnego wynagrodzenia, a w przypadku osób wykonujących pracę w okresie odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania co najmniej 50 % minimalnego wynagrodzenia za pracę), opłacają:

1) pracodawcy oraz inne jednostki organizacyjne za osoby:

a) pozostające w stosunku pracy lub stosunku służbowym,

b) wykonujące pracę na podstawie umowy o pracę nakładczą,

c) wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, oraz za osoby z nimi współpracujące,

d) wykonujące pracę w okresie odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania,

e) pobierające stypendia sportowe,

f) otrzymujące świadczenie socjalne przysługujące na urlopie górniczym, świadczenie górnicze lub górniczy zasiłek socjalny lub wynagrodzenie przysługujące w okresie świadczenia górniczego, stypendium na przekwalifikowanie lub kontraktu szkoleniowego - przewidziane w odrębnych przepisach,

g) za żołnierzy zawodowych oraz funkcjonariuszy niespełniających warunków do nabycia prawa do emerytury lub renty inwalidzkiej określonych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej, za których, po zwolnieniu ze służby lub rozwiązaniu stosunku pracy, odprowadzono składkę na ubezpieczenia emerytalne i rentowe od uposażenia lub wynagrodzenia wypłaconego w okresie służby lub stosunku pracy na podstawie przepisów odrębnych,

h) za funkcjonariuszy, którzy w chwili zwolnienia ze służby spełniają jedynie warunki do nabycia prawa do policyjnej renty inwalidzkiej, w przypadku przekazania składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe;

1a) osoba prowadząca gospodarstwo domowe - za osobę wykonującą pracę zarobkową w tym gospodarstwie na podstawie umowy aktywizacyjnej, o której mowa w art. 61c ust. 1. (uchylony)

2) rolnicze spółdzielnie produkcyjne, spółdzielnie kółek rolniczych lub spółdzielnie usług rolniczych - za swoich członków, z wyjątkiem członków, którzy wnieśli wkład gruntowy o powierzchni użytków rolnych większej niż 2 ha przeliczeniowe;

3) inne niż wymienione w pkt 1 i 2 osoby podlegające ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym lub zaopatrzeniu emerytalnemu, z wyjątkiem:

a) duchownych,

b) pobierających na podstawie przepisów o pomocy społecznej zasiłek stały,

c) pobierających na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych świadczenie pielęgnacyjne lub dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka,

d) podlegających ubezpieczeniu społecznemu rolników,

e) żołnierzy niezawodowych w służbie czynnej,

f) odbywających zastępcze formy służby wojskowej,

g) przebywających na urlopach wychowawczych oraz pobierających zasiłek macierzyński,

h) pobierających świadczenie szkoleniowe, o którym mowa w art. 70 ust. 6.

Wysokość składki na Fundusz Pracy określa ustawa budżetowa.

Przedsiębiorcy Polskiego Związku Głuchych i Polskiego Związku Niewidomych oraz Związku Ociemniałych Żołnierzy Rzeczypospolitej Polskiej, Towarzystwo Opieki nad Ociemniałymi, Zakład Opieki dla Niewidomych w Laskach oraz zakłady aktywizacji zawodowej nie opłacają składek na Fundusz Pracy za zatrudnionych pracowników o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności.

Składki na Fundusz Pracy opłaca się za okres trwania obowiązkowych ubezpieczeń emerytalnego i rentowych w trybie i na zasadach przewidzianych dla składek na ubezpieczenia społeczne.

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Składki na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych

2009-08-20T05:48:00.003-07:00

Kwestię opłacania składek na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych reguluje ustawa z dnia 13 lipca 2006 roku o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz.U. Nr 158, poz. 1121).

Przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą również na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym w odniesieniu do działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oddział banku zagranicznego, oddział instytucji kredytowej lub oddział zagranicznego zakładu ubezpieczeń, a także oddział lub przedstawicielstwo przedsiębiorcy zagranicznego, zwany dalej "pracodawcą", jest obowiązany opłacać składki za pracowników na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (art.9 w/w ustawy).

Pracownikiem w rozumieniu w/w ustawy jest osoba fizyczna, która, zgodnie z przepisami polskiego prawa, pozostaje z pracodawcą w stosunku pracy lub jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę nakładczą albo wykonuje pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której, zgodnie z ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo wykonuje pracę zarobkową na podstawie innej niż stosunek pracy na rzecz pracodawcy będącego rolniczą spółdzielnią produkcyjną, spółdzielnią kółek rolniczych lub inną spółdzielnią zajmującą się produkcją rolną - jeżeli z tego tytułu podlega obowiązkowi ubezpieczeń emerytalnego i rentowych, z wyjątkiem małżonka pracodawcy, a także jego dzieci własnych, dzieci drugiego małżonka i dzieci przysposobionych, rodziców, macochy i ojczyma oraz osób przysposabiających, a także rodzeństwa, wnuków, dziadków, zięciów i synowych, bratowych, szwagierek i szwagrów oraz osób wykonujących pracę zarobkową w gospodarstwie domowym (art. 10 w/w ustawy)

Składkę na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych ustala się od wypłat stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe bez stosowania ograniczenia do kwoty odpowiadającej trzydziestokrotności prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok kalendarzowy, o którym mowa w art. 19 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Wysokość składki na FGŚP określa ustawa budżetowa.

Poboru składek na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych dokonuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych w okresach miesięcznych, łącznie ze składkami na ubezpieczenia społeczne, a kwoty pobrane tytułem składek przekazuje Funduszowi w terminie do 15 dnia następnego miesiąca.

Nie maja obowiązku opłacania składki na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych pracodawca niewypłacalny w rozumieniu ustawa z dnia 13 lipca 2006 roku o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, a także zakłady pracy chronionej lub zakłady aktywności zawodowej określone w odrębnych przepisach.

Niewypłacalność pracodawcy, w rozumieniu ustawy, zachodzi, gdy na podstawie Prawa upadłościowego:

1) ogłoszono upadłość pracodawcy,

2) odrzucono wniosek o ogłoszenie upadłości pracodawcy z powodu niezłożenia przez jego wierzyciela zaliczki na koszty postępowania,

3) oddalono wniosek o ogłoszenie upadłości pracodawcy, ponieważ jego majątek oczywiście nie wystarcza nawet na zaspokojenie kosztów postępowania,

4) umorzono postępowanie upadłościowe, ponieważ:

a) majątek masy nie wystarcza nawet na zaspokojenie kosztów postępowania,

b) wierzyciel, na którego wniosek upadłość była ogłoszona, nie złożył zaliczki na koszty postępowania, a zachodzi brak płynnych funduszów na te koszty.

2. Niewypłacalność pracodawcy, w rozumieniu ustawy, zachodzi także w razie niezaspokajania roszczeń pracowniczych z powodu braku środków finansowych:

1) w okolicznościach stanowiących, zgodnie z przepisami o działalności gospodarczej, podstawę do:

a) wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej wpisu o podjęciu takiej działalności przez osobę fizyczną,

b) cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej,

2) przez pracodawcę, wobec którego, na podstawie odrębnych przepisów, jest prowadzone postępowanie likwidacyjne.

W zakresie poboru składek na Fundusz, egzekucji tych składek, wymierzania odsetek za zwłokę oraz dodatkowej opłaty i grzywny z tytułu nieopłacenia składek w terminie stosuje się przepisy dotyczące składek na ubezpieczenia społeczne.

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Ubezpieczenie wypadkowe - składki

2009-08-20T05:48:00.001-07:00

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych przewiduje składki na: ubezpieczenie emerytalne, ubezpieczenie rentowe, ubezpieczenie w razie choroby i macierzyństwa tzw. ubezpieczenie chorobowe oraz ubezpieczenie z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, tzw. ubezpieczenie wypadkowe.

Podział ubezpieczeń na działy łączy się przed wszystkim z ustanowieniem odrębnej składki na poszczególne ubezpieczenia – składki emerytalnej, rentowej, chorobowej, wypadkowej - także ze zróżnicowaniem kręgu osób podlegających obowiązkowi ubezpieczeni w każdym z tych działów.

Składki emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe mają charakter obowiązkowy lub dobrowolny w zależności od tego, kim jest ubezpieczony.

Obowiązkowo ubezpieczeniu wypadkowemu podlegają, osoby podlegające ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym (vide pyt. 23).

W drodze wyjątku od powyższej zasady nie podlegają ubezpieczeniu wypadkowemu:

1. bezrobotni pobierający zasiłek dla bezrobotnych,

2. osoby wykonujący pracę nakładczą,

3. żołnierze niezawodowi pełniący czynną służbę z wyłączeniem żołnierzy pełniących służbę wojskową w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego oraz żołnierzy pełniących okresową służbę wojskową

4. osoby przebywające na urlopach wychowawczych lub pobierającymi zasiłek macierzyński albo zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego,

5. osobami pobierającymi świadczenia socjalne wypłacane w okresie urlopu oraz osobami pobierającymi zasiłek socjalny wypłacany na czas przekwalifikowania zawodowego i poszukiwania nowego zatrudnienia, a także osobami pobierającymi wynagrodzenie przysługujące w okresie korzystania ze świadczenia górniczego albo w okresie korzystania ze stypendium na przekwalifikowanie, wynikające z odrębnych przepisów lub układów zbiorowych pracy;

6. osoby mające prawo do dobrowolnego objęcia ich ubezpieczeniem emerytalnym i rentowym

7. osoby podlegające obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowemu które po ustaniu ubezpieczeń kontynuują je dobrowolnie

8. osoby pobierające świadczenia szkoleniowe wypłacane po ustaniu zatrudnienia

9. osoby wykonujące parce na podstawie umowy zlecenia lub umowy agencyjnej albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z KC stosuje się przepisy o zleceniu jeżeli wykonują prace poza siedzibą lub miejscem prowadzenia działalności zleceniodawcy.

Składka na ubezpieczenie wypadkowe wynosi od 0,40 - 8,12 % (ustawa o ubezpieczeniu społecznym art. 22) podstawy wymiaru składki, w zależności od ryzyka wypadkowego, określonego dla poszczególnych stanowiska pracy czy zawodów przez przepisy szczególne (rozdział IV ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. Nr 199, poz. 1673 ze zm. i rozporządzenie w sprawie różnicowania stopy procentowej składki na ubezpieczenie społeczne z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych w zależności od zagrożeń zawodowych i ich skutków.( Dz.U. 02.200.1692 )

(ZUS na swoich stronach podaje składkę 0,67 -3,60 % - zgodnie z załącznikiem nr 2 do rozporządzenia (Dz.U. 02.200.1692 )

Obowiązkowo ubezpieczeniu wypadkowemu podlegają osoby fizyczne w następujących okresach:

pracownicy - od dnia nawiązania stosunku pracy do dnia ustania tego stosunku;
osoby wykonujące pracę nakładczą oraz zleceniobiorcy - od dnia oznaczonego w umowie jako dzień rozpoczęcia jej wykonywania do dnia rozwiązania lub wygaśnięcia tej umowy;
członkowie spółdzielni - od dnia rozpoczęcia wykonywania pracy na rzecz spółdzielni do dnia zakończenia jej wykonywania;
osoby prowadzące działalność pozarolniczą - od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności;
osoby współpracujące - od dnia rozpoczęcia współpracy przy prowadzeniu pozarolniczej działalności lub wykonywaniu umowy agencyjnej albo umowy zlecenia do dnia zakończenia tej współpracy;
posłowie i senatorowie - od dnia nabycia prawa do uposażenia do dnia utraty tego prawa;
stypendyści sportowi
osoby wykonujące odpłatnie pracę, na podstawie skierowania do pracy, w czasie odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania - od dnia rozpoczęcia wykonywania pracy do dnia zakończenia wykonywania tej pracy;
bezrobotni - od dnia nabycia prawa do zasiłku, świadczenia integracyjnego lub stypendium do dnia utraty prawa do nich;
osoby pobierające stypendium w okresie odbywania szkolenia, stażu lub przygotowania zawodowego w miejscu pracy, na które zostały skierowane przez inne niż powiatowy urząd pracy podmioty kierujące na szkolenie, staż lub przygotowanie zawodowe- od dnia nabycia prawa do stypendium do dnia utraty prawa do niego;
duchowni - od dnia przyjęcia do stanu duchownego do dnia wystąpienia z tego stanu, a w przypadku alumnów seminariów duchownych, nowicjuszów, postulantów i juniorystów - od dnia ukończenia 25 lat;
żołnierze niezawodowi w służbie czynnej oraz osoby odbywające służbę zastępczą - od dnia powołania lub skierowania do tej służby do dnia zwolnienia z tej służby;
funkcjonariusze służby celnej- od dnia nawiązania stosunku służby do dnia zwolnienia ze służby;
osoby pozostające na urlopach wychowawczych lub pobierające zasiłek macierzyński albo zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego
osoby pobierające świadczenia socjalne wypłacane w okresie urlopu oraz osoby pobierające zasiłek socjalny wypłacany na czas przekwalifikowania zawodowego i poszukiwania nowego zatrudnienia, a także osoby pobierające wynagrodzenie przysługujące w okresie korzystania ze świadczenia górniczego albo w okresie korzystania ze stypendium na przekwalifikowanie- od dnia nabycia prawa do świadczenia socjalnego, zasiłku socjalnego, wynagrodzenia przysługującego w okresie świadczenia górniczego lub w okresie stypendium na przekwalifikowanie do dnia utraty tego prawa;
pobierający stypendium słuchacze Krajowej Szkoły Administracji Publicznej - od dnia uzyskania statusu słuchacza do dnia utraty tego statusu;
osoby pobierające świadczenie szkoleniowe wypłacane po ustaniu zatrudnienia.- od dnia nabycia prawa do świadczenia szkoleniowego do dnia utraty tego prawa.

W pozostałe grupy ubezpieczonych i płatników opłacają składki zgodnie z art. 16 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, składki finansowane są, co do zasady, w całości z własnych środków, przez płatników składek.

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Składki na ubezpieczenie zdrowotne

2009-08-20T05:46:00.001-07:00

Kwestię podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu reguluje dział IV ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. Nr 210, poz. 2135 ze zm.).

Obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które m.in. są pracownikami w rozumieniu ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, tj. za pracownika uważa się osobę pozostającą w stosunku pracy, jeżeli pracownik spełnia kryteria określone dla osób współpracujących dla celów ubezpieczeń społecznych jest traktowany jako osoba współpracująca. Za pracownika, w rozumieniu ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, uważa się także osobę wykonującą pracę na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo umowy o dzieło, jeżeli umowę taką zawarła z pracodawcą, z którym pozostaje w stosunku pracy, lub jeżeli w ramach takiej umowy wykonuje pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostaje w stosunku pracy.

Składka na ubezpieczenie zdrowotne wynosi 9 % podstawy wymiaru składki, z zastrzeżeniem art. 80 ust. 1, art. 82 i 242 (przy umowie o pracę 9% podstawy).

Składkę na ubezpieczenie zdrowotne opłaca osoba podlegająca ubezpieczeniu zdrowotnemu, z zastrzeżeniem art. 85 i 86 (przy umowie o pracę składka jest potrącana przez pracodawcę z wynagrodzenia pracownika).

Składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz należności z tytułu odsetek za zwłokę nieopłacone w terminie podlegają ściągnięciu na zasadach określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych. Należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne ulegają przedawnieniu na zasadach określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych.

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Sskładki na ubezpieczenie w razie choroby i macierzyństwa

2009-08-20T05:45:00.001-07:00

Składki emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe mają charakter obowiązkowy lub dobrowolny w zależności od tego, kim jest ubezpieczony.

Obowiązkowo ubezpieczeniu chorobowemu podlegają osoby będące :

1. pracownikami, z wyłączeniem prokuratorów,

2. członkami rolniczych spółdzielni produkcyjnych i spółdzielni kółek rolniczych.

3. osoby odbywające służbę zastępczą

Dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu podlegają na swój wniosek następujące osoby objęte obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi:

1. osoby wykonujące pracę nakładczą,

2. osoby wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, oraz osoby z nimi współpracujące,

3. osoby prowadzące pozarolniczą działalność oraz osoby z nimi współpracujące,

4. osoby wykonujące odpłatnie pracę, na podstawie skierowania do pracy, w czasie odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania,

5. duchowni.

Składka na ubezpieczenie chorobowe wynosi 2,45% podstawy wymiaru składki.

Składki na ubezpieczenie chorobowe:

1. pracowników,

2. osób wykonujących pracę nakładczą,

3. członków spółdzielni,

4. zleceniobiorców,

5. osób wykonujących odpłatnie pracę, na podstawie skierowania do pracy, w czasie odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania,

6. osób współpracujących ze zleceniobiorcami,

7. poborowych odbywających służbę zastępczą

- finansują z własnych środków sami ubezpieczeni.

W pozostałe grupy ubezpieczonych i płatników opłacają składki zgodnie z art. 16 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, składki finansowane są, co do zasady, w całości przez samych ubezpieczonych. Składki na ubezpieczenie chorobowe osób współpracujących finansuje w całości z własnych środków osoba prowadząca pozarolniczą działalność.

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe

2009-08-20T05:44:00.001-07:00

Składki emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe mają charakter obowiązkowy lub dobrowolny w zależności od tego, kim jest ubezpieczony.

Obowiązkowi ubezpieczenia emerytalnego i rentowego podlegają wyłącznie osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są m.in.:

1. pracownikami, z wyłączeniem prokuratorów

2. osobami wykonującymi pracę nakładczą,

3. członkami rolniczych spółdzielni produkcyjnych,

4. osobami wykonującymi pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z KC stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, oraz osobami z nimi współpracującymi (nie podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, jeżeli są uczniami gimnazjów, szkół ponadgimnazjalnych, szkół ponadpodstawowych lub studentami, do ukończenia 26 lat),

5. osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność oraz osobami z nimi współpracującymi,

6. posłami i senatorami, posłami do Parlamentu Europejskiego,

7. osobami pobierającymi stypendium sportowe,

8. pobierającymi stypendium słuchaczami Krajowej Szkoły Administracji Publicznej,

9. osobami wykonującymi odpłatnie pracę na podstawie skierowania do pracy w czasie odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania,

10. osobami pobierającymi zasiłek dla bezrobotnych oraz absolwentami pobierającymi stypendium w okresie odbywania szkolenia lub stażu na które zostali skierowani przez powiatowy urząd pracy,

11. duchownymi,

12. żołnierzami niazawodowymi pełniącymi czynną służbę,

13. osobami odbywającymi zastępcze formy służby wojskowej,

14. funkcjonariuszami Służby Celnej,

15. osobami przebywającymi na urlopach wychowawczych lub pobierającymi zasiłek macierzyński,

16. osobami pobierającymi świadczenia socjalne wypłacane w okresie urlopu oraz osobami pobierającymi zasiłek socjalny wypłacany na czas przekwalifikowania zawodowego i poszukiwania nowego zatrudnienia, a także osobami pobierającymi wynagrodzenie przysługujące w okresie korzystania ze świadczenia górniczego albo w okresie korzystania ze stypendium na przekwalifikowanie, wynikające z odrębnych przepisów lub układów zbiorowych pracy,

17. osobami pobierającymi świadczenie szkoleniowe wypłacane po ustaniu zatrudnienia.

O dobrowolnych ubezpieczeniach emerytalnym i rentowym możemy mówić :

W przypadku zbiegu tytułów do ubezpieczeń tj. gdy dana osoba spełnia warunki do podlegania ubezpieczeniom społecznym z kilku tytułów i z jednego z nich ubezpieczenia mają charakter obowiązkowy, a pozostałych tytułów dobrowolny (art. 9 ustawy)
W przypadkach wymienionych w art. 7 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych,
Osoby objęte obowiązkowymi ubezpieczeniami emerytalnymi rentowymi po ustaniu tych ubezpieczeń mogą je kontynuować dobrowolnie, jednakże wówczas, gdy okres tego ubezpieczenia przekracza 10 lat, nie obowiązuje gwarancja wypłaty minimalnego świadczenia, w wypadku gdy stan własnego konta ubezpieczonego nie będzie go zapewniał.(art. 10 ustawy )

Art. 7 - Prawo do dobrowolnego objęcia ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi przysługuje:

1. małżonkom pracowników skierowanych do pracy w przedstawicielstwach dyplomatycznych, urzędach konsularnych, w stałych przedstawicielstwach przy Organizacji Narodów Zjednoczonych i w innych misjach specjalnych za granicą, w instytutach, ośrodkach informacji i kultury za granicą,

2. osobom, które z powodu sprawowania opieki nad członkiem rodziny spełniającym warunki do przyznania zasiłku pielęgnacyjnego nie podlegają ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z innych tytułów,

3. obywatelom polskim wykonującym pracę za granicą w podmiotach zagranicznych oraz obywatelom polskim wykonującym pracę w podmiotach zagranicznych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli podmioty te nie posiadają w Polsce swojej siedziby ani przedstawicielstwa,

4. studentom oraz uczestnikom dziennych studiów doktoranckich, jeżeli nie podlegają ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z innego tytułu,

5. alumnom seminariów duchownych, nowicjuszom, postulantom i juniorystom do ukończenia 25 roku życia,

6. odbywającym na podstawie nieodpłatnych umów cywilnoprawnych staż adaptacyjny wnioskodawcom-obywatelom państwa członkowskiego Unii Europejskiej w postępowaniu w sprawie uznania kwalifikacji do wykonywania zawodu regulowanego lub działalności regulowanej - w rozumieniu odpowiednio przepisów o zasadach uznawania nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej kwalifikacji do wykonywania zawodów regulowanych lub przepisów o zasadach uznawania nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej kwalifikacji do podejmowania lub wykonywania niektórych działalności.

Składka na ubezpieczenie emerytalne wynosi 19,52% podstawy wymiaru.

Składka na ubezpieczenie rentowe wynosi :

Od 01.01.99 r. do 30.06.07 r – 13 %, podstawy wymiaru,
Od 01.07.07 r. do 31.12.07 r. – 10 %, podstawy wymiaru,
Od 01.01.08 r. - 6% podstawy wymiaru

Składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe:

1) pracowników,

2) osób wykonujących pracę nakładczą,

3) członków spółdzielni,

4) zleceniobiorców,

5) posłów i senatorów,

6) stypendystów sportowych,

7) pobierających stypendium słuchaczy Krajowej Szkoły Administracji Publicznej,

8) osób wykonujących odpłatnie pracę, na podstawie skierowania do pracy, w czasie odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania,

9) osób współpracujących ze zleceniobiorcami,

10) funkcjonariuszy Służby Celnej,

11) poborowych odbywających służbę zastępczą

- finansują z własnych środków, w równych częściach, ubezpieczeni i płatnicy składek.

Pozostałe grupy ubezpieczonych i płatników opłacają składki zgodnie z art. 16 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, składki finansowane są w całości przez ubezpieczonego, w całości przez płatnika lub przez inne wskazane w ustawie podmioty np. ośrodki pomocy społecznej, wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, budżet państwa.

Części składki emerytalnej finansowanej przez ubezpieczonego 7,3% podstawy wymiaru składki jest odprowadzana przez ZUS do wybranego przez ubezpieczonego otwartego funduszu emerytalnego.

W okresie do dnia 31.12.2008 roku część składki na ubezpieczenie emerytalne (w 2007 roku wysokości 0,30%) jest odprowadzana przez ZUS na FRD –Fundusz Rezerwy Demograficznej.

Roczna podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe w danym roku kalendarzowym nie może być wyższa od kwoty odpowiadającej trzydziestokrotności prognozowanego przeciętnego wynagrodzenie miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok kalendarzowy określonego w ustawie budżetowej. Od nadwyżki ponad tą kwotę nie pobiera się składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe. Płatnik składek jest zobowiązany zaprzestać obliczać i przekazywać składki na te ubezpieczenia po przekroczeniu przez ubezpieczonego powyższej kwoty. Do składek opłaconych po przekroczeniu tej kwoty stosuje się przepisy o nienależnie opłaconych składkach.

Co stanowi podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe dla poszczególnych grup ubezpieczonych stanowią artykuły 18 i 18a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Sankcje za niepłacenia składek ZUS

2009-08-20T05:43:00.001-07:00

Od nie opłaconych w terminie składek należne są od płatnika składek odsetki za zwłokę, na zasadach i w wysokości określonych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Szczegółowe uregulowanie znajduje się w Rozdziale 6 Działu III Ordynacji podatkowej art. od 53 do 58.

Odsetki za zwłokę wpłacane są bez wezwania organu podatkowego.

Jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim, w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę.

Wyegzekwowane odsetki od części składki na ubezpieczenie emerytalne pochodzące ze składki ubezpieczonego, wynoszącej 7,3% podstawy wymiaru składki, są odprowadzane do wybranego przez ubezpieczonego otwartego funduszu emerytalnego na jego konto.

Stawka odsetek za zwłokę wynosi 200 % podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego, ustalanej zgodnie z przepisami o Narodowym Banku Polskim.

Odsetek nie pobiera się:

od składek, które rozłożono na raty – nie nalicza się odsetek za zwłokę począwszy od następnego dnia po dniu wpływu wniosku o udzielenie tych ulg;
od składek opłacanych ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Odsetek za zwłokę nie nalicza się, jeżeli ich wysokość nie przekraczałaby 6,60 zł.

W razie nieopłacenia składek lub opłacenia ich w zaniżonej wysokości, Zakład może wymierzyć płatnikowi składek dodatkową opłatę do wysokości 100% nie opłaconych składek. Od decyzji w sprawie wymierzenia dodatkowej opłaty przysługuje odwołanie do sądu okręgowego (art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych).

Wymierzenie dodatkowej opłaty może nastąpić wyłącznie w stosunku do podmiotu, który w momencie wydania decyzji posiada przymiot płatnika składek.

Tezy z wyroku sądu apelacyjnego w Katowicach z dn. 08.09.2004 r. III AUa 507/03 Lex nr 147179 oddające istotne teoretyczne założenia stosowania dodatkowej opłaty, bardzo słuszne i obecnie dość powszechnie stosowane:

Wymierzenie opłaty dodatkowej należy do sfery tzw. swobodnego uznania, którego istotą jest możliwość ustalenia przez organ swego zachowania się w stosunku do określonego już stanu faktycznego. Swobodne uznanie nie znaczy woluntaryzmu, dowolności, arbitralności. Jego zakres jest zawsze określony przez prawo. Ma też w każdym przypadku uchwytne granice prawne, które tworzą przepisy kompetencyjne, przepisy o postępowaniu administracyjnym, przepisy prawa materialnego. Podejmując czynność z zakresu swobodnego uznania, organ jest związany nie tylko przepisem, ale i celem ustanowionego przepisu oraz normami etycznymi.

Opłata dodatkowa stanowi sui generis sankcję za niewykonanie lub nienależyte wykonanie obowiązku opłacania składek. Jej zastosowanie ma sens wówczas, gdy - przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności - można przewidywać (oczekiwać), że spełni ona lub może spełnić założony, dyscyplinujący, cel. To zaś zależy przede wszystkim od przyczyn nieopłacenia składek lub opłacenia ich w zaniżonej wysokości. Te mogą być zależne lub niezależne od płatnika, zawinione przez niego lub niezawinione. Inaczej powinien być traktowany płatnik, który opóźnia się z wykonaniem obowiązku opłacania składek pomimo dobrej kondycji ekonomicznej, inaczej taki, który boryka się z trudnościami finansowymi. Przy stosowaniu opłaty dodatkowej powinien być wzięty pod uwagę także dotychczasowy stosunek płatnika do obowiązku opłacania składek. Utrwalony bądź incydentalny charakter opóźnienia to tylko jeden z obiektywnych elementów ważnych dla ustaleń w tym zakresie. Dotychczasowy stosunek do spełnienia obowiązku to bowiem także wykazanie zainteresowania jego należytym wykonaniem, w tym podejmowanie czynności zmierzających do prawidłowego jego wykonania. Mówiąc lapidarnie - o zastosowaniu dodatkowej opłaty powinny decydować okoliczności każdego indywidualnego przypadku, zwłaszcza te wskazujące na winę płatnika w nieopłacaniu składek albo ich opłacaniu w zaniżonej wysokości lub jej brak.

Wymierzenie dodatkowej opłaty poprzedzone jest zawsze prowadzonym przez Zakład w trybie KPA postępowaniem wyjaśniającym mającym na celu zbadanie przyczyn nie opłacania składek i ewentualnego wpływu dodatkowej opłaty na sytuację materialną płatnika.

III

Kto, jako płatnik składek albo osoba obowiązana do działania w imieniu płatnika między innymi nie dopełnia obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne w przewidzianym przepisami terminie, podlega karze grzywny do 5.000 złotych. Tej samej karze podlega, kto nie dopełnia obowiązku opłacania składek, dokonywaniu wpłat z innych tytułów, do których poboru obowiązany jest Zakład – składki na ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (art. 98 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych).

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Renta rodzinna oraz dodatek do renty rodzinnej dla sieroty zupełnej

2009-08-20T05:41:00.001-07:00

Renta rodzinna przysługuje członkom rodziny zmarłego ubezpieczonego, który zmarł wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, lub rencisty uprawnionego do renty z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, który zmarł wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej.

Przysługuje niezależnie od długości okresu ubezpieczenia wypadkowego oraz bez względu na datę powstania niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową.

Renta rodzinna przysługuje uprawnionym członkom rodziny osoby, która w chwili śmierci miała ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy lub spełniała warunki wymagane do uzyskania jednego z tych świadczeń. Przy ocenie prawa do renty przyjmuje się, że osoba zmarła była całkowicie niezdolna do pracy.

Renta rodzinna przysługuje także uprawnionym członkom rodziny osoby, która w chwili śmierci pobierała zasiłek przedemerytalny lub świadczenie przedemerytalne. W takim przypadku przyjmuje się, że osoba zmarła spełniała warunki do uzyskania renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.

Uprawnieni do renty rodzinnej: dzieci własne, dzieci drugiego małżonka, dzieci przysposobionym, przyjętym na wychowanie i utrzymanie przed osiągnięciem pełnoletności wnuki, rodzeństwo i inne dzieci w tym w ramach rodziny zastępczej, małżonek (wdowa, wdowiec), rodzice (także ojczym, macocha, osoby przysposabiające).

Wszystkim uprawnionym członkom rodziny przysługuje jedna łączna renta rodzinna. Renta rodzinna podlega podziałowi na równe części między uprawnionych. W razie ujawnienia okoliczności powodujących konieczność dokonania podziału renty rodzinnej po raz pierwszy lub zmiany warunków dotychczasowego podziału renty ze względu na zmianę liczby osób uprawnionych organ rentowy dokonuje podziału świadczenia od miesiąca ujawnienia tych okoliczności.

Renta rodzinna wynosi:

1) dla jednej osoby uprawnionej - 85% świadczenia, które przysługiwałoby zmarłemu;

2) dla dwóch osób uprawnionych - 90% świadczenia, które przysługiwałoby zmarłemu;

3) dla trzech lub więcej osób uprawnionych - 95% świadczenia, które przysługiwałoby zmarłemu.

Renta rodzinna z ubezpieczenia wypadkowego nie może być niższa niż 120% kwoty najniższej renty rodzinnej ustalonej i podwyższonej zgodnie z ustawą o emeryturach i rentach z FUS.

Dodatek do renty rodzinnej dla sieroty zupełnej

Jeżeli do renty rodzinnej uprawniona jest sierota zupełna, przysługuje jej dodatek dla sierot zupełnych.

Przysługuje niezależnie od długości okresu ubezpieczenia wypadkowego oraz bez względu na datę powstania niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową na zasadach i w wysokości określonej w ustawie o emeryturach i rentach z FUS.

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Renta z tytułu niezdolności do pracy oraz renta szkoleniowa

2009-08-20T05:40:00.001-07:00

Renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:

1. jest niezdolny do pracy,

2. ma wymagany okres składkowy i nie składkowy,

3. niezdolność do pracy powstała w okresach składkowych i nieskładkowych wymienionych w ustawie albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Ad. 1. Za niezdolną do pracy ustawodawca uznał osobę, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania tej zdolności po przekwalifikowaniu. Niezdolność do pracy może być częściowa i całkowita.

Częściowo niezdolna do pracy jest osoba, która utraciła w znacznym stopniu zdolność do pracy zgodnie z posiadanym przez nią poziomem kwalifikacji (dawna III grupa inwalidzka).

Za całkowicie niezdolną do pracy uważa się osobę, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy (dawna II grupa inwalidzka).

Niezdolność do samodzielnej egzystencji jest orzekana w przypadku stwierdzenia naruszenia sprawności organizmu w stopniu powodującym konieczność stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innej osoby w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych (dawna I grupa inwalidzka).

Niezdolność do pracy zarówno częściowa i całkowita może być zakwalifikowana jako trwała lub okresowa. Trwałą niezdolność do pracy orzeka się, jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy. Okresową niezdolność do pracy orzeka się, jeżeli według wiedzy medycznej istnieją rokowania odzyskania zdolności do pracy.

Renta stała przysługuje osobie, której niezdolność do pracy zostanie uznana za trwałą.

Renta okresowa przysługuje ubezpieczonemu, którego niezdolność do pracy ma charakter czasowy.

Oceny niezdolności do pracy oraz jej stopnia, ustalenia trwałości lub przewidywanego okresu niezdolności do pracy dokonuje w formie orzeczenia lekarz orzecznik ZUS. Od orzeczenia lekarza orzecznika przysługuje sprzeciw do komisji lekarskiej Zakładu, w terminie 14 dni od doręczenia orzeczenia. Sprzeciw wnosi się za pośrednictwem jednostki ZUS właściwej ze wzgl. na miejsce zamieszkania zainteresowanego. W tym samym terminie Prezes ZUS może zgłosić zarzut wadliwości orzeczenia i przekazać sprawę komisji lekarskiej. Komisja lekarska dokonuje oceny niezdolności do pracy i jej stopnia oraz ustala inne okoliczności wydaje orzeczenie. Orzeczenie lekarza orzecznika, co do którego nie zgłoszono sprzeciwu albo nie zgłoszono zarzutu wadliwości, albo orzeczenie komisji lekarskiej stanowi podstawę do wydania decyzji w sprawie świadczeń. Nadzór nad wykonywaniem orzecznictwa o niezdolności do pracy sprawuje Prezes ZUS.

Ad. 2. Warunek posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego uważa się za spełniony, gdy ubezpieczony osiągnął okres składkowy i nie składkowy wynoszący łącznie co najmniej:

1 rok – jeżeli niezdolność do pracy powstała przed ukończeniem 20 lat,

2 lata – jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 20 lat do 22 lata,

3 lata – jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 22 lat do 25 lat,

4 lata - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 25 lat do 30 lat,

5 lat - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat – w tym przypadku okres 5 lat powinien przypadać w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy.

Warunek ten nie musi zostać spełniony, jeżeli niezdolność do pracy jest spowodowana wypadkiem w drodze do lub z pracy. Za wypadek w drodze do lub z pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną, które nastąpiło w drodze do lub z miejsca wykonywania zatrudnienia lub innej działalności stanowiącej tytuł ubezpieczenia rentowego, jeżeli droga ta była najkrótsza i nie została przerwana. Jednakże uważa się że wypadek nastąpił w drodze do lub z pracy, mimo że droga została przerwana, jeżeli przerwa była życiowo uzasadniona i jej czas nie przekracza granic potrzeby, a także wówczas, gdy droga, nie będąc najkrótszą, była dla ubezpieczonego, ze względów komunikacyjny, najdogodniejsza. Za drogę do pracy lub z pracy uważa się oprócz drogi z domu do pracy lub z pracy do domu również drogę do miejsca lub z miejsca: 1) innego zatrudnienia, 2) zwykłego wykonywania funkcji lub zadań zawodowych albo społecznych, 3)zwykłego spożywania posiłków, 4) odbywania nauki lub studiów.

Ad. 3. Warunek by niezdolność do pracy powstała w okresach składkowych i nieskładkowych wymienionych w ustawie albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów nie ma zastosowania do ubezpieczonego, który udowodni okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.

Renta szkoleniowa przysługuje osobie spełniającej warunki określone do nabycia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, w stosunku do której orzeczono celowość przekwalifikowania zawodowego ze względu na niezdolność do pracy w dotychczasowym zawodzie lub niezdolność do służby. Renta szkoleniowa przysługuje przez okres 6 miesięcy. Okres 6 miesięcy ulega wydłużeniu na czas niezbędny do przekwalifikowania zawodowego, nie dłużej niż o 30 miesięcy. Przedłużenie prawa do renty szkoleniowej następuje na podstawie wniosku starosty. Okres 6 miesięcy może ulec skróceniu, jeżeli przed upływem tego okresu starosta zawiadomi organ rentowy:

1) o braku możliwości przekwalifikowania do innego zawodu,

2) o tym, że osoba zainteresowana nie poddaje się przekwalifikowaniu zawodowemu.

Renta szkoleniowa wynosi 75% podstawy wymiaru renty z tytułu niezdolności do pracy. Renta szkoleniowa nie może być niższa niż najniższa renta dla osoby częściowo niezdolnej do pracy.

Linki sponsorowane

DORADCA PODATKOWY * BIURO RACHUNKOWE
ul. Grunwaldzka 38A/5, Poznań

tel. (061) 86-888-05

podatki@matysiak-kancelaria.pl

www.ksiegowa-poznan.pl

Renta z tytułu niezdolności do pracy

2009-08-20T05:38:00.001-07:00

Jakie podstawowe warunki musi spełnić osoba ubiegając się o rentę z tytułu niezdolności do pracy na podstawie przepisów ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych?